Fircyk w zalotach - AKT I
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Dowcip szuka dowcipu, choć serce z daleka.
Inna broń nas zwycięża, ta tylko urzeka.

FIRCYK
Dalej, moja bogini, mieszaj piołun w miody,
Głaszcz, martw, rzucaj pioruny i przechodź w pogody.
Wszystko to gotów jestem z dziwnym znosić męstwem:
Stałość będzie mą bronią, pokora zwycięstwem,
Przebija ona mury, srogie koi zwierze...
Zląkł się Parys Pallady, przyznał dank Wenerze -
Jeden słodki rzut oka i westchnienie drżące
Zmogło oczy Junony gniewem pałające.
Tyś dla mnie jest Wenera. Jak piękności matka
Dla Parysa, tyś dla mnie jest tak piękność rzadka.
Jak Parys tamte dla niej porzucił niebianki,
Tak ja wszystkie dla ciebie rzucam warszawianki.
Chcesz tego, rzeknij słowo, na wszystkom jest gotów.

PODSTOLINA
Szczęścia dla siebie z cudzych nie szukam kłopotów.
Żebym wdzięki stolicy w tę wdała ohydę...

SCENA III

Podstolina, Fircyk, Lokaj

LOKAJ
Pan Aryst pani prosi.

PODSTOLINA
do Lokaja
Brat mój? Zaraz idę.
Do Fircyka dalej mówi
Żebym się miała chlubić i paść wzgardą czyją...
Ale muszę iść. Kłaniam.
Odchodzi.

SCENA IV

FIRCYK
sam
Zekaty seryjo!
Nie tak tu, jak mniemałem, łatwa będzie sprawa.
Nad wszelkie spodziewanie wdowuleńka żwawa!
Dała mi do myślenia. - Jak się tu obrócić?
Zacząć wzdychać, czy burczyć? Nie dbać, czy się smucić?
Nie, nie - trzeba być w swoim humorze właściwym:
Obcesowym, natrętnym, hożym, żartobliwym.
To w miłości popłaca, na tym przednia sztuka,
Jak z dzieckiem, tak z nią mało ten wskóra, kto fuka.
Ale też źle pokorą, źle iść i rozpaczą.
Przysłowie: Na pochyłe drzewo kozy skaczą.
Chciałaby mi kochana imość grać na nosie...
Nie, nie, nic z tego, nie dam sobie mącić w sosie.
Żartujmy, drwijmy, bądźmy weseli i hozi!
Choć mnie zrazu ofuknie, zmarszczy się, pogrozi,
Cóż stąd? To nic nie znaczy - wszystko bagatela,
Gdzie się kłócą amanci, tam pewne wesela.
Wdówka piękna i młoda, więc wniosek, że kocha -
Przynajmniej z oczu to jej poznawałem trocha.
Zawinę się koło niej. Hej, fortuno matko,
Przynajmniej teraz kiwnij ogonem, a gładko!

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 -  - 8 -  - 9 -  - 10 -  - 11 -  - 12 -  - 13 -  - 14 -  - 15 -  - 16 - 


  Dowiedz się więcej
1  Fircyk - bohater oświecenia (charakterystyka)
2  Kompozycja, język
3  Inni bohaterowie „Fircyka w zalotach”



Komentarze
artykuł / utwór: Fircyk w zalotach - AKT I




    Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


    Imię:
    E-mail:
    Tytuł:
    Komentarz:
     





    Tagi: